والسعاده مش بتيجى غالباً من تغير الظروف
اللى حوالينا، بتيجى من اننا بنبقى اكبر من اللى بيحصل حوالينا وبنبطل نبص لجوانا
اوى، بنبقى اكثر ادراكا لقيمة الحياه وحجمها الطبيعى، وبنعرف نحط كل بلاء او أو
أزمه فى مكانها ..وبنتجاوز ذواتنا كتير لما بندرك دا، وبننتقل
لأننا نطبطب على اللى حوالينا اللى لسه الحياه بتكعبلهم.
حطى فى بالك دايما ان اى ازمه بتكبرك عشان
حاجه جايه قدام ..وان الحياه بطبيعتها دار ابتلاء ومافيش فيها
راحه مطلقه ..احنا بنسعى بس عارفين ان مافيش كمال للحياه ..دا بخليكى تدركى برضه
ان كل سعاده مرحليه بتزول بعد فتره، و الحاجه الكبيره دى ممكن تحصل جواكى انتى
..مش لازم الواقع يتغير ..ادراكك للامور نفسه ممكن يكون هو دا عين العطاء
